Pradzieje Sopotu

Obszar Sopotu i jego najbliższej okolicy uformowany przez lodowiec w epoce czwartorzędu zwanej plejstocenem pod względem topograficznym jest bardzo zróżnicowany i dlatego jest trudny do badań archeologicznych. Znaczne obszary znajdują się już pod zabudową a pozostałe pokryte są gęstą roślinnością dającą niewielkie możliwości odkrycia śladów pozostałych po najstarszych mieszkańcach tej ziemi. Wprawdzie osadnictwo na omawianym obszarze miało szansę rozwinąć się już około 9000 lat p.n.e., po ustąpieniu lodowca i ociepleniu klimatu niemniej jednak z terenu Sopotu nie znamy znalezisk datowanych na starszą epokę kamienia ( paleolit, mezolit)., kiedy to u jej schyłku gromady łowców wędrowały przez tundrę za stadami reniferów.

Z młodszej epoki kamienia (neolit ) pochodzą luźne zabytki krzemienne znalezione w pobliżu Sopotu. Są to odłupki i wióry, które powstały poprzez odbijanie z dużej bryły krzemienia. Niektóre z nich, po dalszej obróbce wykorzystywano jako ostrze narzędzi lub groty strzał czy włóczni. [ więcej.. ]

Z epoki brązu (1800 - 1400 p.n.e.) nie znamy żadnych zabytków z Sopotu, natomiast znacznie więcej znalezisk świadczących o stałym już zasiedleniu ludności na terenie Sopotu i przyległych obszarach znamy z epoki żelaza sprzed 2700 lat. Są to cmentarzyska grobów skrzynkowych zbudowanych z płaskich kamieni i otoczaków. Stanowią one charakterystyczną formę pochówku dla wczesnej epoki żelaza, kiedy to z grupy kaszubskiej kultury łużyckiej wykształciła się kultura wschodniopomorska. [ więcej.. ]

Żarno nieckowate i fragmenty naczyń to zabytki z epoki żelaza odkryte w 1938 r w trakcie budowy stadionu sportowego, podobnie jak i przypadkowo odkryte dwie popielnice w grobie skrzynkowym, na które natrafiono w ogrodzie posesji przy ul. Słowackiego 25/27. Z epoki żelaza pochodzi także skarb składający się z dwóch pierścieni bogato zdobionych, należących do brązowego napierśnika, datowany na okres halsztacki D ( 550 - 400 p.n.e.).
W okresie od I w p.n.e. do IV w n.e. rejon Sopotu, podobnie jak całego Pomorza Gdańskiego, zasiedlały plemiona kultury oksywskiej i wielbarskiej, pozostawiając liczne osady i związane z nimi cmentarzyska, które odkryto między Gdańskiem a Sopotem. Wymiana handlowa z obszarami imperium rzymskiego spowodowała napływ importów. [ więcej.. ]

Ponadto w trakcie badań powierzchniowych zarejestrowano łącznie 42 stanowiska archeologiczne, datowane głównie na wczesną epokę żelaza i okres wczesnośredniowieczny (VIII - XIII). W kilku miejscach wystąpiły ślady osad, luźne zabytki, a także przypadkowe cenne znaleziska. Najbardziej jednak bezcennym zabytkiem miasta Sopotu jest znakomicie zachowane grodzisko wczesnośredniowieczne przy ul. Haffnera 63.

Powrót